این مقاله سعی دارد تا به ارزیابی نقش کنترلی سهام­داران عمده و ارتباط آن با فرصت‌های سرمایه­گذاری و مدیریت سود در کشور ایران بپردازد . این موضوع بر گرفته از یک تحقیق با همین موضوع است که در کشور تایوان و در سال 2008 انجام شده است و با توجه به شباهت های موجود در ساختارمالکیت شرکتهای ایرانی با شرکت‌های منطقه جنوب شرق آسیا و همچنین کشور تایوان، بررسی فرضیه های آن و نتایج حاصل از آن در شناخت بهتر اطلاعات مفید در تصمیم گیری از میان انبوه اطلاعات و نیز برآورد اهمیت نقش سهام داران عمده به عنوان یک عامل بازدارنده یا محرک مدیران در بروز رفتارهای فرصت طلبانه از ناحیه آنها موثر خواهد بود. در این مقاله سعی خواهد شد تا ضمن ارزیابی فرضیه­های ارایه شده در تحقیق، و در جهت توسعه آن و به دلیل ارتباط تنگاتنگ موضوعی، به بررسی اهمیت برخورداری از نظام راهبردی شرکتی در کاهش عدم تقارن اطلاعاتی و بلطبع کاهش رفتارهای فرصت طلبانه مدیران بپردازیم . 
در تحقیقات انجام شده نتایج نشان داد که شرکت‌های برخوردار از فرصت‌های سرمایه‌گذاری رو به رشد، تمایل بسیاری به اعمال مدیریت سود دارند. همچنین نشان داد که در شرکت‌هایی که دارای سهامدار عمده هستند مدیریت سود اتفاق می افتد. نتایج بدست آمده نشان دهنده نقش بازدارندگی سهام­داران عمده (بازدارندگی در مقابل افزایش ارزش شرکت به دلیل اهمیت دادن به منافع شخصی) و تاکید بر مدیریت سود است. این مقاله یک مشاهده تجربی است در مورد تاثیرگذاری سهام­داران عمده بر کیفیت گزارشگری مالی در زمینه رشد فرصت‌های سرمایه‌گذاری.