انجمن مهندسی مالی ایران دانش سرمایه‌گذاری 2322-5777 3 11 2014 01 22 Higher Moments and Idiosyncratic Volatility Puzzle گشتاورهای مرتبه بالاتر و معمای نوسان‌پذیری غیرسیستماتیک 1 24 7637 FA احمد بدری دانشیار گروه مالی دانشگاه شهید بهشتی محمد عرب مازار یزدی دانشیار گروه حسابداری دانشگاه شهید بهشتی مریم دولو استادیار گروه مالی دانشگاه شهید بهشتی (مسئول مکاتبات) Journal Article 2013 08 08 Verification of direct relation between unsystematic risk and return (by Drew et als (2006) and Fu (2009)) on the one hand and  affirmation of reverse relation between idiosyncratic volatility and return by some academicians such as Ang etals (2006,2009) on the other hand, resulted in forming idiosyncratic risk puzzle. This research objective is to investigate the role of third and fourth moments as potential explanations for the idiosyncratic risk puzzle. So, a sample composed of 270 listed firms in Tehran Stock Exchange during 1378 to 1389 is investigated using portfolio approach and Fama-MacBeth (1973) model. Total used observations for these methods are more than 9000 firm-season. The results confirm positive relation between skewness and return but do not show significant relation between kurtosis and stock return. The effect of skewness and kurtosis on the relation between idiosyncratic risk and return strongly is affected by considerations such as IVOL measure, mechanical rules for thin trading and weighting scheme of portfolio return. Nonetheless, because the lack of explicite theory about third and fourth moments pricing, it cannot impute the origin of return and unsystematic risk relation to skewness and kurtosis.   تایید رابطه مستقیم ریسک غیرسیستماتیک و بازده از یک سو (نظیر درو و همکاران (2006) و فو (2009)) و تصریح رابطه معکوس نوسان‌پذیری غیرسیستماتیک و بازده توسط محققانی نظیر آنگ و همکاران (2006 و 2009) از سوی دیگر، منجر به شکل‌گیری معمای ریسک غیرسیستماتیک گردیده است. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش گشتاورهای سوم و چهارم به عنوان توضیح احتمالی معمای ریسک غیرسیستماتیک است. به این منظور، نمونه‌ای متشکل از 270 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی سال‌های 1378 تا 1389 با استفاده از رویکرد پرتفوی و مدل فاما-مک‌بث (1973) مورد بررسی قرار گرفت. مجموع مشاهدات استفاده شده برای آزمون‌های مذکور به طور متوسط بالغ بر 9000  شرکت-فصل است. نتایج به دست آمده، رابطه مثبت چولگی و بازده را تایید کرده اما نشان می‌دهد رابطه معناداری بین کشیدگی و بازده برقرار نیست. تاثیر چولگی و کشیدگی بر رابطه ریسک غیرسیستماتیک و بازده سهام قویاً متاثر از ملاحظاتی نظیر سنجه IVOL، قواعد مکانیکی اعمال شده بابت معاملات اندک و الگوی وزنی بازده پرتفوی است. با این حال، با عنایت به نبود نظریه صریحی در خصوص قیمت‌گذاری گشتاورهای مرتبه سوم و چهارم، انتساب منشاء رابطه ریسک غیرسیستماتیک و بازده به چولگی یا کشیدگی کماکان در هاله‌ای از ابهام است. http://www.jik-ifea.ir/article_7637_74a9d40b0df3a01eda99c4463b607dd1.pdf